Με βαθιά θλίψη και αισθήματα ειλικρινούς σεβασμού, το Διοικητικό Συμβούλιο, τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΥΠΚΑ αποχαιρετούμε τον Γρηγόρη Μούσιο, έναν από τους σημαντικούς αγωνιστές του ελληνικού αναπηρικού κινήματος, έναν άνθρωπο που συνέδεσε το όνομά του με τους διαρκείς αγώνες για ισότητα, αξιοπρέπεια και ουσιαστική κοινωνική ένταξη των ατόμων με αναπηρία.
Δεν αποδέχτηκε ποτέ τον ρόλο του θεατή. Αγωνίστηκε έμπρακτα για τα άτομα με αναπηρία, μέσα από τον Πανελλαδικό Σύνδεσμο Παραπληγικών, υπηρετώντας με συνέπεια τόσο ως γραμματέας όσο και ως πρόεδρος, συνεχίζοντας το έργο του ιδρυτή και ιστορικού ηγέτη του Συνδέσμου, Σπύρου Σταυριανόπουλου. Υπήρξε επίσης μέλος της ΕΟΚΑ και της ΕΣμεΑ, συμμετέχοντας ενεργά στις συλλογικές διεκδικήσεις του αναπηρικού κινήματος και συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός ισχυρότερου πλαισίου εκπροσώπησης για τους ανθρώπους που επί δεκαετίες βρέθηκαν αντιμέτωποι με αποκλεισμούς, προκαταλήψεις και εμπόδια.
Ο Γρηγόρης Μούσιος ανήκε στη γενιά εκείνων των ανθρώπων που δεν περιορίστηκαν στην προσωπική τους διαδρομή, αλλά επέλεξαν να μετατρέψουν τη δική τους εμπειρία σε συλλογικό αγώνα. Υπηρέτησε τον ΠΑΣΥΠΚΑ με αφοσίωση και συνέπεια επί δεκαετίες, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διατήρηση της ιστορικής του πορείας και στην προώθηση των διεκδικήσεων των κινητικά αναπήρων σε μια περίοδο μεγάλων κοινωνικών και θεσμικών αλλαγών. Η παρουσία του στα όργανα του Συνδέσμου, οι παρεμβάσεις του και η αδιάκοπη συμμετοχή του στις δράσεις του αποτελούν πολύτιμο μέρος της ιστορίας του ΠΑΣΥΠΚΑ.
Η φωνή του ήταν σταθερή, καθαρή και διεκδικητική. Δεν δίσταζε να αναδεικνύει δημόσια τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν τα άτομα με αναπηρία, από τις ελλείψεις στην προσβασιμότητα έως τις δυσλειτουργίες του συστήματος πιστοποίησης αναπηρίας και τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Με παρρησία υπερασπίστηκε το δικαίωμα κάθε ανθρώπου με αναπηρία να ζει με αξιοπρέπεια, ισότητα και πλήρη συμμετοχή στην κοινωνική, επαγγελματική και πολιτική ζωή της χώρας. Για εκείνον, η αναπηρία δεν ήταν ζήτημα φιλανθρωπίας, αλλά θέμα δικαιωμάτων και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Όσοι είχαν την τύχη να συνεργαστούν μαζί του γνώριζαν έναν άνθρωπο ευθύ, έντιμο, με ισχυρή αίσθηση καθήκοντος και βαθιά πίστη στη δύναμη της συλλογικής δράσης. Δεν επιδίωξε ποτέ προσωπικές διακρίσεις ή προβολή. Προτιμούσε να εργάζεται αθόρυβα αλλά αποτελεσματικά, θέτοντας πάντοτε το κοινό συμφέρον πάνω από κάθε προσωπική επιδίωξη.
Για εκείνον, η κίνηση ήταν ελευθερία. Ο χορός δεν ήταν απλώς τέχνη — ήταν τρόπος να νικά τη βαρύτητα της ζωής. Στη σκηνή αλλά και έξω από αυτήν, είχε έναν μοναδικό τρόπο να γεμίζει τον χώρο, συμμετέχοντας με πάθος στο Θεατρικό Τμήμα του Πανελλαδικού Συνδέσμου Παραπληγικών και Κινητικά Αναπήρων. Με το χιούμορ του, την ευαισθησία του, την πεισματική του θέληση να συμμετέχει, να εκφράζεται, να διεκδικεί τη ζωή χωρίς περιορισμούς.
Παράλληλα, διέπρεψε στον αθλητισμό. Πρωταθλητής στον στίβο, πρωταθλητής και στον χορό με αναπηρικά αμαξίδια, με παγκόσμιες διακρίσεις, απέδειξε ότι τα όρια συχνά υπάρχουν μόνο εκεί που σταματά η πίστη του ανθρώπου στον εαυτό του.
Όμως πάνω από όλα, θα τον θυμόμαστε για την ανθρωπιά του. Για τη γενναιοδωρία του. Για το βλέμμα του, που ήξερε να σε καταλαβαίνει χωρίς πολλά λόγια. Για το κουράγιο που έδινε στους άλλους ακόμη κι όταν ο ίδιος κουβαλούσε δυσκολίες που οι περισσότεροι δεν μπορούμε να φανταστούμε.
Η απώλειά του αφήνει ένα μεγάλο κενό στο αναπηρικό κίνημα της χώρας και ιδιαίτερα στην οικογένεια του ΠΑΣΥΠΚΑ. Ταυτόχρονα, όμως, αφήνει πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη αγώνων, αξιών και προσφοράς, η οποία θα συνεχίσει να εμπνέει τις επόμενες γενιές αγωνιστών του κινήματος.
Στη δύσκολη αυτή στιγμή, η σκέψη όλων μας βρίσκεται δίπλα στη σύζυγό του, Θεοδώρα, η οποία υπήρξε επί δεκαετίες η αφοσιωμένη σύντροφος της ζωής του, μοιραζόμενη μαζί του τις χαρές, τις δυσκολίες και τις αγωνίες μιας διαδρομής γεμάτης αγώνα και προσφορά. Εκφράζουμε προς εκείνη, καθώς και προς όλους τους οικείους και αγαπημένους του, τα πιο ειλικρινή και θερμά μας συλλυπητήρια.
Για τον ΠΑΣΥΠΚΑ, ο Γρηγόρης Μούσιος δεν υπήρξε απλώς ένας πρώην Πρόεδρος ή ένα ιστορικό στέλεχος. Υπήρξε ένας άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με τις αξίες της αλληλεγγύης, της συμμετοχής και της διεκδίκησης. Η καλύτερη τιμή στη μνήμη του είναι η συνέχιση των αγώνων για τους οποίους αφιέρωσε τη ζωή του και η διαρκής προσπάθεια για μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς, διακρίσεις και εμπόδια.
Το Διοικητικό Συμβούλιο, τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΥΠΚΑ αποχαιρετούμε με σεβασμό και ευγνωμοσύνη τον Γρηγόρη Μούσιο. Η προσφορά του στον Σύνδεσμο, στο αναπηρικό κίνημα και στην κοινωνία θα παραμείνει ανεξίτηλη και η μνήμη του θα συνοδεύει πάντα τους αγώνες μας.
Κι όμως, κάτι από εκείνον θα μείνει πάντα ζωντανό: σε κάθε άνθρωπο που θα συνεχίσει να διεκδικεί, να δημιουργεί, να αγωνίζεται και να “χορεύει” απέναντι στις δυσκολίες της ζωής.
Με ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. του ΠΑΣΥΠΚΑ, Θα παραστεί αντιπροσωπεία του ΠΑΣΥΠΚΑ στην Εξόδιο Ακολουθία και θα υπάρχει στεφάνι στη μνήμη του.
Καλό σου ταξίδι, Γρηγόρη.
Αιωνία σου η μνήμη.
